وبلاگ بابک

دو سه روز پیش یه ایمیل اومد برام که متنش به قرار زیر بود:

اولش خیلی جا خوردم! پیش خودم فکر کردم احتمالا یا سرکاریه یا اشتباهی شده. خواستم ایمیل رو Ignore کنم و جوابش رو ندم ولی کنجکاوی باعث شد که جواب ایمیل رو بدم و از فرستنده بخوام که توضیح بده دقیقا جریان چیه چون نه من کارشناس اینجور مسائل هستم و نه آدم سیاسی هستم! که خوشبختانه طرف آنلاین بود و سریع جواب داد که جریان از این قراره که پروفسوری هم نام من ساکن آمریکا هست که قرار شده ازشون دعوت بشه در گفتگوی تلفنی برنامه‌شون شرکت کنه و از اونجایی که شماره و یا آدرس ایمیلی از شخص موردنظرشون نداشتن تصمیم گرفتن تو گوگل اسمش رو سرچ کنن که از قضا سایت شخصی من جزء ۱۰ تا سایت اول نتایج جستجو بوده و با مراجعه به صفحه تماس سایتم این ایمیل رو فرستادن. البته نه تنها به من بلکه به چندین شخص دیگه به همین نام هم ایمیل مشابهی رو ارسال کردن!

قسمت جالب ماجرا برای من طریقه پیگیری و دعوت از مهمانان برنامشون بود. به نظر من قبل از اینکه درخواستشون رو در اولین ایمیل مطرح کنن بهتره اول مطمئن بشن طرف همونیه که دنبالشن یا نه! نمیدونم شاید همه جای دنیا روال کار اینه که مثلا اگر دنبال آقا یا خانوم x هستن میان تو گوگل سرچ میکنن و هرکسی به این نام بود رو خطاب قرار میدن تا بالاخره یکی اعتراف کنه اینکارست و قبول زحمت کنه در برنامشون شرکت کنه!

پی‌نوشت: در ضمن یادم رفت بگم شبکه مربوطه Press TV بود که محض اطلاع کسانی که نمیدونن یه شبکه انگلیسی زبان وطنیست که برنامه‌هاش از طریق سایتشون به صورت آنلاین یا از طریق ماهواره قابل دریافت هست. البته من خودم تاحالا برنامه‌هاشون رو ندیده بودم که این دوست عزیزمون این توضیحات رو داد و یک چند دقیقه‌ای برنامه‌شون رو به صورت آنلاین تماشا کردم =)

پی‌نوشت۲: به قول یکی از دوستان این ماجرا بی‌شباهت به فیلم مکس (با هنرمندی فرهاد آییش) نیست که طبق داستان فیلم مسئولین محترم یک خواننده لس‌انجلسی رو اشتباها به جای یک هنرمند دیگه دعوت میکنن و …! =D