وبلاگ بابک

ایام امتحانات هست و دانشجوهای محترم دست به هر کاری میزنن تا درس مربوطه رو پاس کنن. معمولا آخرین روش هم تقلب کردنه. تو این دوره زمونه اینقدر تقلب عادی شده که حتی بچه خرخونا هم واسه گرفتن بالاترین نمره از این حربه استفاده میکنن.

چند روز پیش سر جلسه امتحان با یکی از مدرن‌ترین روشها که همانا استفاده از موبایل میباشد از نزدیک آشنا شدم! دورادور شنیده بودم ولی به چشم ندیده بودم. چون به نظرم با این همه مراقب سر جلسه، استفاده از این روش کمی تا قسمتی بعید و کله‌خری به نظر میاد. ولی خوب آدمیزاده دیگه مجبور که بشه میزنه به سیم آخر. این درسی که چند روز پیش امتحان داشتم غیر از ۳~۴ تا پسر بقیه دختر بودن سر کلاس. سر جلسه یکی از دخترای کلاس پشت سر من بود، به محض اینکه ورقه سوالات پخش شد شروع کرد به خوندن سوالا از بالا به پایین و شمرده شمرده، منم به جای نگاه کردن به ورقه خودم داشتم به صدای پشت سریم گوش میدادم و پیش خودم فکر میکردم علت چیست آیا؟! تا اینکه با این جمله آخریش دوزاریم افتاد: «الو، متوجه شدی؟!»

حالا مکالمش با اون طرف خط به همین‌جا ختم نشد که! یه چند دقیقه‌ای داشتن تایید میکردن که درست خونده و اونم درست فهمیده سوالارو! مشکلم همینجا بود که اینقدر ذوق زده بود که اینگار اصلا متوجه نبود صداش داره هر لحظه بلندتر میشه! منم هر از گاهی یه نگاه به استاد میکردم ببینم قضیه رو فهمیده یا نه! یجورایی از دختر پشتیم دلنگران‌تر بودم! تا اینکه بعد از چند دقیقه استادمون به یکی از مراقب‌های خانوم اشاره کرد که دختره رو صدا کنه ببره بیرون کلاس زیر مقنعه‌ش رو ببینه. بعدشم مراقبه برگشت و با استاد پچ پچی کردن و یه خط قرمز رو برگش کشیدن و به عنوان تقلب صورت جلسه کردن. استادم خوش خوشانش بود که با زیرکی یه همچین تقبلی گرفته و تا آخر جلسه هم با اون مراقب زنه از تیز بودن خودش حرف میزد! حالا بعد امتحان که اومدیم بیرون از کلاس یه سری از دخترا تعریف میکردن همین دوستشون ترم پیش به همین روش دوتا از درساشو بیست گرفته! واسه همینه بهش ساخته، بد عادت شده طفلی.

کلا تجربه ثابت کرده دخترای دانشکده ما به سه روش درساشون رو پاس میکنن: روش اول خرخونیه، روش دوم تقلبه و روش سوم هم بازی کردن با احساسات استاد مربوطه برای گرفتن نمره قبولیه. اون درصد پایینی هم که پاس نمیکنن به علت PMS هست که حوصله انجام هیچ یک از سه روش ذکر شده رو بهشون نمیده!

چند روز پیش از روی بیکاری و نبود فیلم جدید برای دیدن، یه سری به آرشیو قدیمیم زدم و به طور اتفاقی نشستم دوباره فیلم Mr. Brooks محصول سال ۲۰۰۷ رو نگاه کردم. داستان فیلم در مورد یه تاجر موفق به نام Earl Brooks هست که اخیرا هم به عنوان مرد سال Portland انتخاب شده. البته آقای «بروکس» از یه مشکلی رنج میبره و اونم اعتیادش به کشتن هست که تبدیلش کرده به یه قاتل زنجیره‌ای حرفه‌ای. البته آقای «بروکس» تونسته بود دوسال خودش رو کنترل کنه تا اینکه درست شب مراسم انتخابش به عنوان مرد سال پورتلند شخصیت دومش به سراغش میاد و وادارش میکنه تا دوباره دست به یه جنایت جدید بزنه که مشکلات آقای «بروکس» از همینجا شروع میشه. موقعی که داشت قربانیانش رو به قتل میرسوند متوجه نشد که پرده پنجره به کنار رفته و در حین ارتکاب جرم عکسش توسط یه عکاس آماتور به نام آقای «اسمیت» در آپارتمان روبرویی گرفته میشه. روز بعد «اسمیت» به دفتر «بروکس» میره تا ازش اخاذی کنه. در خواستشم در قبال سکوت اختیار کردنش اینه که اجازه بده در قتل بعدی آقای «بروکس» رو همراهی کنه! «بروکس» هم که چاره‌ای جز تن دادن به این درخواست نداشته قبول میکنه. آقای «بروکس» داستان، زندگی خوبی داشته و دختری که بعدا معلوم میشه مثل پدرش از کشتن لذت میبره و اولین قربانیش هم معشوقه‌ش در دبیرستان بوده که با اینکارش پلیس به دنبالش هست.

هدف از این نوشته بازگویی داستان فیلم نیست، چیزی که برای من لذت بخش بود آهنگی بود که پایان فیلم رو ساخت! صحنه‌ای که آقای «بروکس» به اتاق دخترش میره و موقعی که میخواست طبق عادت هر شب با بوسیدن دخترش شب بخیر بگه ناگهان دخترش که خودش رو به خواب زده بوده قیچی‌ای رو در گلوی پدرش فرو میکنه. این صحنه و پخش شدن موسیقی یه طرف و کل فیلم یه طرف! نام آهنگ Vicious Traditions از گروه The Veils هست. با کمی جستجو تونستم آهنگ و دو آلبومی رو که گروه تا به امروز منتشر کرده دانلود و گوش بدم. این چند روزم کارم فقط گوش دادن به آهنگهای این گروه و دیدن ویدیوهاشون در سایت یوتیوب بوده. دلم خواست لذت گوش دادن به این آهنگ زیبا رو با شما قسمت کنم =) . آهنگ Vicious Traditions رو میتونید به صورت آنلاین در صفحه Mixtapeام گوش بدید و یا اینکه از اینجا دانلود کنید.

نکته جالب دیگه اینکه این فیلم موسیقی متن زیبایی داره که کار رامین جوادی هست. رامین جوادی اصلیت ایرانی داره و برای فیلمهای معروفی موسیقی متن ساخته که از مهمترینشون میشه به Batman Begins, Pirates of Caribbean, Blade, Ask The Dust و Mr. Brooks اشاره کرد. همچنین تهیه موسیقی متن سریال معروف Prison Break هم به عهده رامین جوادی بوده.

هر کلمه‌ای که از این نوشته میخونید، ثانیه‌ای از عمرتون سپری میشه! کار دیگه‌ای واسه انجام دادن ندارید؟ یعنی زندگیتون اینقدر پوچه که نمی‌تونین راه بهتری برای سپری کردن لحظاتتون پیدا کنید؟ یا اینکه اینقدر تحت تاثیر دور و برتون قرار گرفتید که فکر میکنید بهترین گزینه همونیه که دیگران ادعا میکنن؟ همون چیزی رو که قراره بخونید میخونید؟ به همون چیزی فکر میکنید که قراره بهش فکر کنید؟ همون چیزی رو میخرید که بهتون گفتن باید بخرید؟

هممون مسخ شده تبلیغاتیم. هر روز یه جنس و کالای جدید تولید میشه،  مجبوریم سخت کار کنیم تا پول دربیاریم، تا شاید بتونیم یه روزی خریداریش کنیم. کاری رو انجام بدیم که ازش متنفریم، چیزی رو بخریم که بهش احتیاج نداریم. از کودکی پای تلویزیون بزرگ میشیم. بهمون این باور رو القاء میکنن که یه روزی میلیونر میشیم، یا مشهور میشیم. ولی کم کم به این نتیجه میرسیم که نه، نمیشیم!

دنیا خیلی زشت‌تر و بی‌رحمتر از اونیه که فکرش رو بکنی.

A Perfect Circle – The Noose