امروز روز عشاق (یا همون ولنتاین) فرنگیهاست و به من و شما هیچ ربطی نداره. بهتره تا ۲۹ بهمن صبر کنیم و سپندارمذگان خومون رو جشن بگیریم! (تیریپ ایرانی بازی و عرق «به کسر ع» ملی!) پس، پیش پیش «سپندارمذگان»تان مبارک باد! (خداییش آدم لب و لوچش گره میخوره بخواد به یکی تبریک بگه! یه اسم سادهتر انتخاب میکردن خو!) در ضمن به قول یکی از بچهها: “این ولنتاین خوبیش اینه که دل عزب اوغلیها رو آب میندازه و اونا رو به فکر فرو میبره” =D
تو این چند روزه که دنبال خرید لباس بودم یه مسئلهای توجهم رو به خودش جلب کرد. یادمه چند سال پیش که واسه خرید میرفتم جمهوری و بازار کویتیها کافی بود وارد بازار بشی تا این فروشندهها که عین گرگ دم در مغازهشون وایستادن یقتهت رو بگیرن بکشن تو به زور تنبانت رو بکنن و جنسشون رو تنت کنن! خوشبینانهترین حالتش این بود که از جلوی هر مغازه که رد میشدی ازت میپرسیدن که «داداش چی میخوای؟ شلوار، پیرهن، کفش» تو هم مجبور بودی یا سرعتت رو زیاد کنی و بیخیال دید زدن ویترین بشی یا خودت رو بزنی به بیخیالی و نشنیدن و راهت رو بری یا اینکه خیلی صبورانه یه «نه» بگی و رد بشی! وگرنه ببینن دو دل هستی خودشون واست تصمیم میگرین و بعد از چند دقیقه میبینی همچین کردن تو پاچت و یه دو سه تا نایلن زدن زیر بغلت و تا به خودت بیای چی شده داری از مغازه میای بیرون! من یه بار این بلا سرم اومد دیگه اون دور و برا نرفتم! حالا طرف مقابلش کافیه واسه خرید بری مثلا میرداماد ، تندیس ، میلادنور و … وارد نمایندگی فلان براند که میشی فقط باید اول کار یه هزار تومن بدی تا طرف جواب سلامتو بده. بعدم انگار ارث باباش رو ازت طلب داره. برخورد بعضیهاشون واقعا افتضاحه. نمیدونم رو چه حسابی اینطوریه ولی هست دیگه. کلا باید رو فرهنگ فروشندههای ایرانی کار بشه! یا حداقل صاحب فروشگاه تو انتخاب فروشندههاش از نظر برخورد بیشتر دقت کنه! چون ممکنه یکی مثل من که مشتری ثابت یه فروشگاه بودم یه بار که همچین برخوردی باهام بشه از دفعه دیگه پامو اونجا نذارم. منظور من نوعی هستم شاید خیلیهای دیگه هم باشن که مثل من رو طرز برخورد فروشنده حساس باشن.
آخرین نظرات